Hangi başarı?
Elbette hayatta tüm çalışmalar, tüm fedakarlıklar başarı amaçlı yapılır. Kimse başarısız olmak için çabalamaz. Başarı emeğin ödülüdür.
Hangi alanda düşünürsek düşünelim, sporda, sanatta, siyasette, eğitimde...
Örneğin bir sporcu düşünün, günde sekiz-on saat idman yapar, ter döker, emek verir.
Başarılı olmak, madalya kazanmak için tüm benliğiyle mücadele eder. İnsanın doğasıdır bu. Yaradılışın emridir. Çünkü başarı konusunda insanoğlu açgözlüdür, olması gerekende budur.
Burda kritik soru başarının hikayesidir. Açgözlülüğün insana neler yaptırdığı, yada yaptırmadığıdır.
Artık devasa bir ekonomi haline gelen spor ekonomisinde bu önemsenmesi gereken bir sorundur.
Başarı uğruna her yol mübah mıdır?
Ya da başarı sadece alın teriyle alınırsa mı makbuldür?
Elbette bu sorunun her insanın beyninde, vicdanında bir karşılığı vardır. Kimi dürüstçe vicdanında yanıtını verir, kimisi gerçekleri balçıkla sıvamaya yeltenir.
Ama her ne olursa olsun gerçek tekdir ve değişmez. Onu da tarih tüm çıplaklığıyla elbet yazar.
Her ne yaparsak yapalım, her ne işle uğraşırsak uğraşalım dürüstlük kırmızı çizgimiz olmalıdır. Günahıyla sevabıyla sonuçları kabullenmek, kazananı tebrik etmek, kaybedenin açık kalplilikle özeleştiri yapabilmesi, gelecekte alınacak başarıların harcını oluşturur.
Çünkü insanın başarılı olması için, başarısız insanlara da ihtiyaç vardır. Burda temel ilke çoğunluk ve o çoğunluğun eşit şartlarda yarışmasıdır. İşte tam bu noktada emek, çalışma, özveri ortaya çıkar ve sonucu o belirler. Olması gerekende budur. Özellikle sporda ve özellikle de günümüz futbolunda insanların midesini bulandıran, içine sinmeyen temel sorun tam olarak budur.
Bir örnekle görüşümü destekleyeyim;
Fenerbahçe'nin Euro Lig'de şampiyonluğu kimsenin aklında soru işareti yaratmamıştır, kimse 'ama, fakat' dememiştir, diyememiştir. Çünkü o şampiyonluk analarının ak sütü gibi helaldir. Ya da Galatasaray'ın ligimizdeki son şampiyonluğu. Kimse ağzını açamamış, 'hakem-makem' dememiştir.
Başarılar temiz olduğu sürece mutlu eder, içe siner. Tersi sadece kağıt üstüne yazılır, gönüllerde yeri yoktur...
